Metoda Mulligana (Mulligan Concept) to uznana na całym świecie, ciągle rozwijająca się metoda diagnostyczno-terapeutyczna stworzona przez nowozelandzkiego fizjoterapeutę Briana Mulligana.

Jej nowatorskie podejście polega na unikalnym połączeniu ruchu biernego wykonywanego przez terapeutę z ruchem czynnym wykonywanym przez pacjenta. Techniki te działają bezpośrednio na stawy, a pośrednio na układ nerwowo-mięśniowy, przywracając prawidłową mechanikę segmentów ruchowych.

Na czym polega unikalność Metody Mulligana?

Mulligan opracował i opisał specjalistyczne techniki mobilizacyjne, takie jak NAG, SNAG, odwrotne NAG oraz MWM (Mobilizations With Movement – mobilizacje połączone z ruchem). Metoda czerpie z najlepszych doświadczeń klasycznej terapii manualnej (m.in. wg Kaltenborna, Maitlanda czy Positional Release Techniques), wnosząc zupełnie nową jakość w leczeniu stawów obwodowych i kręgosłupa.

Główne zasady i założenia Koncepcji Mulligana:

• Całkowita bezbolesność: Wszystkie techniki mobilizacyjne wykonywane są wyłącznie w zakresie bezbolesnym. Jeśli pojawia się ból, zmiana kierunku lub siły ucisku natychmiast go eliminuje.

• Obciążenie funkcjonalne: Terapia odbywa się w pozycjach naturalnych dla pacjenta (w siadzie lub stojąc), z uwzględnieniem siły grawitacji.

• Połączenie mobilizacji z ruchem: Terapeuta wykonuje bezbolesny ślizg w płaszczyźnie stawu, podczas gdy pacjent wykonuje czynny ruch w kierunku, który wcześniej wywoływał ból.

• Docisk na końcu zakresu: Stosowanie delikatnego docisku na końcu ruchu dla utrwalenia efektu terapeutycznego.

• Wielokrotność powtórzeń: Wykonanie odpowiedniej serii powtórzeń w celu zresetowania wzorca bólowego.

• Autoterapia (zadanie domowe): Pacjent otrzymuje spersonalizowane ćwiczenia do samodzielnego wykonywania w domu, co zabezpiecza efekt terapii.

Wskazania do Terapii Metodą Mulligana

Praktyczne zastosowanie metody Briana Mulligana przynosi znakomite efekty w leczeniu wielu zróżnicowanych schorzeń układu ruchu. Do głównych wskazań należą:

• Bóle i ograniczenia ruchomości kręgosłupa (odcinek szyjny, piersiowy, lędźwiowy),

• Choroba krążka międzykręgowego (dyskopatia, rwa kulszowa, rwa barkowa),

• Dysfunkcje i bóle stawów obwodowych (bark, łokieć, nadgarstek, biodro, kolano, staw skokowy),

• Napięciowe bóle i zawroty głowy pochodzenia odkręgosłupowego,

• Stany po urazach i skręceniach stawów (np. po skręceniu stawu skokowego),

• Przewlekłe i chroniczne stany bólowe narządu ruchu.